සියවසක් උනත් මා......

සියවසක් උනත් මා,
බලා ඉන්නම් ඔබව,
නොආ වත් කිසිදිනක,
ඔබ මගේ තුරුල්ලට,

නමුත් මගේ සිහිනයට,
මිතුරෙකුම එල්ල කල,
මෘදු සියුම් ගල් පහර,
ඔබේ නම කොටා ඇති,
දරා ගන්නෙ කෙලෙස,
හිතක් නැත්තෙකු ලෙසින්,

හැමදා මගෙ හැටිය,
උදැසන නැගෙන විට,
අමතකය සියල්ලම,
නමුදු මේ වාරයෙ,
එලෙස නොවුනේ ඇයිද?

ඔහු එය නොසිතුවත්,
ඒ වදන් මට රුදුරු,
මගේ සිතම පෙලවමින්,
නැවත එන්නෙ ඇයිද?

විය හැකිය මුලාවක්,
ඒ මෙන්ම විහිලුවක්,
නමුත් මගේ සිහිනයට,
තෙරුමක් නැති දෙයක්,

දමමි මා සියල්ලම,
මතකයෙන් ඒහාටම,
අතර තුර මා නිදන,
එන්න මගෙ තුරුල්ලට,
මගෙ සිහින කුමරියේ,
සදාතන ප්‍රේමයේ!!